اعتراض مردم به شیوه نام گذاری معابر و میادین

 

اعتراض مردم به شیوه نام گذاری معابر و میادین

 

اعتراض مردم به شیوه نام گذاری معابر و میادین

روزنامه خراسان: میدان توپخانه و زیر بازارچه شما را به یاد چه مواردی می اندازد؟ این اسامی قدیمی مربوط به مکان هایی از شهرهای قدیم بوده اند که هر یک متناسب با کاری که در آن مکان انجام می شد نام گذاری می شدند به عنوان مثال در میدان توپخانه، تعداد زیادی توپ جنگی وجود داشت که با استفاده از صدای مهیب حاصل از انفجار توپ در مواقع لزوم، مردم شهر را از وقوع پیشامدی خاص آگاه می کردند. این نوع نام گذاری نه تنها در مورد میادین بلکه در مورد هر گذرگاه اعم از کوچه یا خیابان نیز رواج داشت. به عنوان نمونه اگر فرد خیری به کاری نیکوکارانه در خیابان یا محله ای اقدام می کرد، به پاس این عمل، نام او را بر آن کوچه یا خیابان می گذاشتند. به مرور با تغییرات فراوانی که در شکل زندگی ها رخ داد و همین طور با بزرگ شدن شهرها، دیگر در عمل امکان چنین نام گذاری هایی وجود نداشت بنابراین مسئولان هر شهر تصمیم گرفتند، نام گذاری تمام کوچه ها، خیابان ها و میادین براساس نظم و گاه بدون دلیل خاص تنها به این خاطر که نامی داشته باشد، با سرعت هر چه تمام تر اجرا کنند، این سرعت در شهری مثل بجنورد که مرکز استان است، بیشتر نمود داشت.اما علت این سرعت عمل در نام گذاری کوچه های شهر چه بود؟ اسامی بر چه مبنایی انتخاب می شد، چرا برخی اسامی قدیمی محلات به قوت خودش باقی ماند و معیار نام گذاری کوچه ها و خیابان ها در شهرداری های گذشته چه بوده است؟ این مسائل مطرح شده از جمله سؤال هایی است که هر ذهن پرسشگری به دنبال یافتن پاسخ آن است.در این گزارش این پاسخ ها را از زبان مردم و مسئولان پی می گیریم.

نام گذاری ها ملموس تر باشد
یکی از شهروندان می گوید: به نظر من نام گذاری های قدیمی موجه تر بود به طوری که نام یک کوچه یا خیابان آن قدر برای مردم شهر ملموس و مسجل بود که هنوز هم مردم از نام های قدیمی برخی محلات استفاده می کنند.«صادق پور» می افزاید: وقتی 2 اصله درخت بزرگ چنار کنار هم و به صورتی غیر متعارف و خارج از ردیف سایر درختان در یک خیابان رشد می کند، نام آن خیابان به 2چنار شهرت پیدا می کند و این نام گذاری تا سالیان سال باقی می ماند به طوری که هنوز هم خیلی ها به جای خیابان شریعتی جنوبی، می گویند خیابان دو چنار.وی بیان می کند: نمی دانم نام دوچنار، نام ثبت شده ای در بجنورد قدیم بوده است یا خیر اما همین که این نام گذاری این قدر ملموس بوده است که توانسته سال ها در یادها باقی بماند جای تقدیر دارد.وی خاطر نشان می کند: درست است که شهر بسیار گسترش یافته است اما شهرداری باید برای نام گذاری محلات و کوچه ها از اهالی همان محله نظرسنجی می کرد و حتی اگر این موضوع وقت گیر و نشدنی است حداقل با کمی تحقیق راجع به کوچه یا خیابان مربوطه و نگاهی به تاریخچه آن محله، نام گذاری ها را انجام می داد.شهروند دیگری می گوید: اگر از دید منظر شهری به قضیه بنگریم بهتر است نام گذاری های کوچه ها با نظم و ترتیب و هارمونی بیشتری و به صورت یکنواخت انجام گیرد.یک شهروند دیگر می گوید: شیوه نام گذاری کوچه در خیابان های بجنورد، روش صحیحی نیست.«یاسمی مقدم» می افزاید: چندی قبل به دنبال یافتن آدرس منزل یکی از اقوام مجبور شدم تمام کوچه های یک خیابان را تک به تک از نظر بگذرانم چرا که نمی دانستم کوچه یاد شده در ابتدا، وسط یا انتهای خیابان واقع است.وی تصریح می کند: در برخی شهرها کوچه ها و خیابان ها را با ترتیب اعداد شماره گذاری می کنند به عنوان مثال می گویند خیابان بیست و دوم، کوچه هفتم و شماره پنجم، این گونه یافتن آدرس محل به سادگی ممکن می شود اما در شهر ما، هر کوچه را به هر نامی که دلشان خواسته نام گذاری کرده اند که یافتن نشانی ها را با مشکل رو به رو می کند.یک شهروند دیگر با اظهار گلایه از شیوه نام گذاری میادین شهر می گوید: در میدان کارگر بنایی سنگ مرمر بنا شده که هیچ مفهومی برای عابران در بر ندارد، بنای میدان های شهید، بازرگانی و خرمشهر نیز به همین صورت هیچ سنخیتی با نام میدان ندارد به همین دلیل شهروندان نمی توانند ارتباط خوبی با میادین برقرار کنند.«سلیمی» می افزاید: تندیس میدان های دفاع مقدس، مادر و فردوسی بجنورد به خوبی تداعی کننده نام میدان است و همین موضوع باعث ماندگاری نام این میدان ها در حافظه شهروندان شده است.وی خاطر نشان می کند: بهتر است مسئولان تمهیداتی بیندیشند که نام میدان ها با تندیس های نصب شده در آن ها هماهنگ باشد.

نام گذاری ها براساس دستورالعمل کشوری است
مسئول کمیسیون فرهنگی اجتماعی شورای شهر بجنورد می گوید: نام گذاری معابر، خیابان ها و میادین در کمیته نام گذاری که زیر مجموعه ای از کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر است انجام می گیرد و این کمیته نیز با توجه به دستورالعملی که از وزارت کشور و فرمانداری تعیین شده است، اقدام به نام گذاری معابر، خیابان ها و کوچه ها می کنند.«ابراهیم امانی» می افزاید: این طور نیست که کمیته نام گذاری بتواند هر نام دلخواهی را بر معابر و کوچه ها بگذارد، هر چند در دوره شورای اول به طور تقریبی چنین کاری انجام شده است اما دستورالعمل ابلاغی از سوی وزارت کشور، حدودی را مشخص کرده است که نام گذاری ها باید در داخل چارچوب تعیین شده انجام گیرد.وی ادامه می دهد: در کمیته نام گذاری چند ارگان از جمله شورای اسلامی شهر، شهرداری، بنیاد شهید، فرمانداری و چند کارشناس محلی گرد هم می آیند و با تبعیت از دستورالعمل کشوری نسبت به نام گذاری موارد مطرح در جلسه اقدام می کنند.وی خاطر نشان می کند: موارد مطرح برای نام گذاری درخواست های مردمی در مورد نام گذاری های جدید و یا تغییر نام ها و نام گذاری معابر تازه بازگشایی شده و یا کوچه هایی که تبدیل به خیابان شده است، میادین جدید و یا محلات تازه ایجاد شده را شامل می شود، هم چنین برخی از خانواده شهدا با نقل مکان به محله ای دیگر خواستار جا به جایی نام شهید از یک منطقه به محل جدید می شوند که این مورد نیز در کمیته نام گذاری توسط اعضا بررسی می شود.وی اظهار می دارد: نام گذاری ها براساس ترکیب حروف و عدد انجام می شود به این صورت که کوچه چندم از فلان خیابان به علاوه نامی که بر آن کوچه نهاده شده است روی تابلو درج می شود.وی در خصوص به روز رسانی شیوه نام گذاری ها در خیابان ها و کوچه های شهرهای استان می گوید: تغییر چندانی در شیوه نام گذاری ها انجام نشده است و البته امکان این هم وجود ندارد که همانند کشورهای اروپایی تنها از اعداد برای نام گذاری استفاده کنیم؛ هر چند استفاده از این روش باعث سهولت در یافتن نشانی ها می شود اما طبق دستورالعمل وزارت کشور به طور حتم باید از اسامی مشاهیر، شهدای محلی و ملی و دانشمندان در نام گذاری ها بهره گرفته شود.«امانی» درخصوص تابلوهای نام گذاری شده و تخریب شده در سر کوچه ها و خیابان ها نیز می گوید: از آن جا که مبالغی از بودجه مربوط به شهر و شهروندان برای ایجاد این تابلوها هزینه می شود، انتظار می رود شهروندان نیز تمام تلاش خود را در حفظ و نگهداری از آن ها انجام دهند.وی اضافه می کند: هم چنین شهروندان می توانند طی مکاتبه با شورای نام گذاری مستقر در ساختمان شورای شهر، محلات، کوچه ها و خیابان های بدون نام را به شورا معرفی کنند.

 

Advertisements

امضاء 12 سند همكاری بين احمدی نژاد و چاوز

 

امضاء 12 سند همكاری بين احمدی نژاد و چاوز

 

 

ایسنا: جمهوري اسلامي و ونزوئلا به منظور ارتقاء سطح مناسبات دوجانبه، 12 سند و يادداشت تفاهم همكاري امضاء كردند. 12 سند همكاري در بخش‌هاي مختلف عمراني، صنعتي و كشاورزي در حضور روساي جمهوري اسلامي و ونزوئلا به امضاء مقامات عالي رتبه دو كشور رسيد.

يادداشت تفاهم همكاري‌هاي دو جانبه در زمينه‌هاي انرژي، نيروگاه برق، ساخت ده هزار واحد مسكوني جديد، احداث راه و طراحي جاده‌هاي جديد، برقراري پرواز مستقيم بين تهران و كاراكاس، تقويت ظرفيت علمي و تكنولوژي، همكاري‌هاي فني و تحقيقاتي و تقويت همكاري‌ها در خصوص صندوق مشترك جمهوري اسلامي و ونزوئلا اسناد و يادداشت تفاهم هايي بودند كه در حضور احمدي‌نژاد و چاوز امضاء شد

نویسنده کرد با حکم 15 ماه حبس راهی زندان کرمانشاه شد

 

نویسنده کرد با حکم 15 ماه حبس راهی زندان کرمانشاه شد

نویسنده کرد با حکم 15 ماه حبس راهی زندان کرمانشاه شد

خبرگزاری دیده‌بان حقوق بشر کردستان: عباس جلیلیان، نویسنده و پژوهشگر کُرد اوایل هفته جاری برای گذراندن حکم 15 ماه حبس خود راهی زندان دیزل آباد کرمانشاه شد.

حکم 15 حبس تعزیری برای عباس جلیلیان در فروردین ماه امسال از سوی دادگاه انقلاب کرمانشاه صادر شد. این حکم هفته‌ی گذشته در دادگاه تجدید نظر استان نیز مورد تایید قرار گرفت.

اتهام این نویسنده و پژوهشگر کُرد “شناسايی و جذب جاسوس و معرفی آن به كشور بيگانه” عنوان شده است. اما عباس جليليان در تمامی مراحل بازجويی و طی جلسات دادگاه اتهام نسبت داده شده به خود را قوياً رد كرده و خواهان ارائه‌ی اسناد و مداركی در اثبات اين اتهام ساختگی شده بود.

دادگاه بدوی این فعال ادبی و فرهنگی بدون حضور وکیل برگزار شد. رأی دادگاه تجدیدنظر نیز مبنی بر تایید حکم بدوی در همان آغاز جلسه‌ی دادگاه به عباس جلیلیان و وکیل وی اعلام گشت.

عباس جليليان متخلص به “ئاكو” از چهره‌های ادبی سرشناس كُرد و مؤلف آثاری چون فرهنگ باشوور، رمان رنگامه، مجموعه‌ی زرينه و سيمينه است. وی دی ماه سال گذشته در شهر اسلام آباد استان كرمانشاه توسط مأموران اداره اطلاعات بازداشت و پس از دو ماه به قيد وثيقه‌ی 100 ميليون تومانی آزاد شد

 

حمایت موسوی از تظاهرات 16 آذر


حمایت موسوی از تظاهرات 16 آذر

 

گزارش فعالین از داخل کشور: فیس بوک مهندس موسوی از تمامی ملت ایران دعوت کرد تا در شب 16 آذر ماه ساعت 22 پشت بامها الله اکبر بگویند. این اقدام از یک سو نشانه همراهی مردم با دانشجویان و حمایت از این قشر فرهیخته و مبارز است و از سوی دیگر نوعی اطلاع رسانی به مردم است تا مطلع شوند و فردای آن شب با عزم بیشتر و جمعیتی انبوه به خیابانها بیایند. لطفا اطلاع رسانی کنید. رسانه شمایید

 

 

 

ضرب و شتم بسيجی اصلاح طلب در همايش تقدير از بسيجيان

ضرب و شتم بسيجی اصلاح طلب در همايش تقدير از بسيجيان

مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران

ضرب و شتم يك بسيجي اصلاح طلب در همايش تقدير از بسيجيان

صبح روز جاري در مراسمي كه به مناسبت هفته‌ی بسيج براي تقدير از بسيجيان در شهرستان رامهرمز برگزار شد، يك بسيجي اصلاح طلب به شدت مورد ضرب و شتم قرار .

.گرفت

راه علي تقي پور 44 ساله از جانبازان و فرماندهان جنگ و بازنشسته سپاه خوزستان كه توسط بسيج براي حضور در اين مراسم دعوت شده بود از سوي عوامل بسيج در مسجد جامع این شهر، مورد ضرب و شتم قرار گرفت.

به گفته شاهدان عيني به هنگام ورود اين پاسدار بازنشته اصلاح طلب، فرمانده سپاه رامهرمز با مشاهده وي، او را با الفاظي چون ضد انقلاب، ضد ولايت فقيه و مزدور بيگانه مورد فحاشي قرار داد.

لازم به ذكر است تقي پور از اعضاي مركزي ستاد مير حسين موسوي در رامهرمز بود و هم اكنون از فعالان جنبش سبز است كه در جريان روز قدس بازداشت و به 6 ماه حبس و 75 ضربه شلاق محكوم شد و با توجه به شرايط جسمي و جانباز شيميايي بودن وي، اين حكم به پرداخت جزاي نقدي تبديل شد.